Odlot bocianów Władysław Broniewski

Stadem krążą już bociany

ponad wsią rodzinną.

Odlatują w kraj nieznany,

bo im tutaj zimno.

Słychać klekot ich żałosny:

- Strach nam srogiej zimy!

Do widzenia, aż do wiosny,

wcześniej nie wrócimy!”

Hen, za morza odlatują,

tam, gdzie słonko świeci.

Mogą lecieć – nie popsują

gniazd bocianich dzieci.

Odloty Stefania Szuchowa

- Ptaszki, ptaki wędrowniki!

Gdzie lecicie?

- Do Afryki! Lecimy całą gromadą
dalej, niż pociągi jadą!
Będziemy machać skrzydłami
nad górami, okrętami...
I jaskółki, muchołówki,
skowronki, krętogłówki,
dudki, kukułki i jeżyki
poleciały do Afryki.

Szedł jesienny mrok Franciszek Kobryńczuk

Szedł jesienny mrok,
w dal wytężał wzrok.
Złapał słońce w garść wieczorem,
gdy się chciało skryć za borem,
kończąc pracę swą.
Ale skrzących oczu kocich
nie mógł złapać, choć się spocił,
więc się dalej skrzą.

Szedł jesienny zmierzch,
spojrzał w wzdłuż i wszerz.
Pozatykał w lesie skrzatom
wszystkie szparki szarą watą
i jesienną mgłą.
Ale skrzacich okien w chatkach
nie mógł szarą watą zatkać,
więc się dalej skrzą.

Noc jesienna szła,
czarna aż do dna.
Przysłoniła płaszcza połą
Wszystko, co spostrzegła wkoło,
wkoło czarne tło.
Ale gwiazd w niebieskiej toni
nie zdołała noc zasłonić,
więc się dalej skrzą.

Szyszkowe ludki
Stoją w naszej klasie:
szyszkowy dziadek
i szyszkowa babcia
w szyszkowych ubraniach
i w żołędziowych kapciach.

Stoją i patrzą przez szyby.
Może wybierają się na grzyby?
Na rydze lub borowiki,
bo przecież mają
z kasztanów koszyki.

Żółkną liście Włodzimierz Domeradzki

Żółkną liście na brzozach,

żółkną liście na klonach.

Gdzie jest lato? Odeszło,

jesień przyszła znów do nas.

We wsi wozy turkocą.

echo turkot w dal niesie.

Traktor skibę odwraca,

a kieruje nim jesień.